Verhuizen naar Turkije met Kapitaal: Hoe Wet Nr. 7582 Inkomsten Voor 20 Jaar Vrijstelt en Vermogen Legaliseert

Wat Precies Turkije Heeft Aangenomen

Het document is gepubliceerd in de Resmî Gazete — het Staatsblad van de Republiek Turkije — genummerd 33270, gedateerd 4 juni 2026, en het wijzigt verschillende belastingcodes. Er zijn twee belangrijke punten voor degenen die met kapitaal naar Turkije verhuizen. Het eerste is een nieuwe Artikel 20/D van de Inkomstenbelastingwet, die een vrijstelling van belasting op buitenlandse inkomsten invoert voor nieuwe inwoners. Het tweede is tijdelijk Artikel 19 van de Vennootschapsbelastingwet, dat een programma initieert bekend als Varlık Barışı, wat "Vermogensvrede" betekent. Gedetailleerde procedures staan niet in de wet zelf, maar in een verordening (Tebliğ) die een maand later, op 4 juli 2026, werd uitgegeven.

De reden achter deze maatregelen is duidelijk vanuit een overheidsstandpunt. Turkije streeft naar een instroom van privaat kapitaal en welvarende inwoners, dus de logica is eenvoudig: verhuizen met geld fiscaal voordelig maken en deze fondsen integreren in het legale financiële systeem binnen het land. Dit motief begrijpen helpt de regels correct interpreteren — het is geen liefdadigheid maar een ruil: voordeel in ruil voor kapitaal dat naar en binnen Turkije wordt gebracht.

Twintig Jaar Belastingvrij: Wie Krijgt Het en Wat Is Het Addertje?

Laten we beginnen met te identificeren wie deze bepaling nodig heeft. Het is precies gericht op degenen die verhuizen en inkomsten uit het buitenland blijven verdienen: remote salarissen, dividenden van buitenlandse aandelen, huur van eigendom in een ander land, winst uit verkoop van activa. Normaal gesproken zou dergelijk inkomen worden belast door Turkije voor een nieuwe inwoner. Artikel 20/D heft deze verplichting op — voor twintig jaar.

Vervolgens volgt een cruciale voorwaarde zonder welke de vrijstelling niet van toepassing is. De aanvrager moet belastingplichtige van Turkije worden en mag de afgelopen drie kalenderjaren geen inwoner zijn geweest.

De logica is duidelijk: de bepaling is bedoeld om nieuwe aankomsten aan te trekken, niet om degenen die al verbonden zijn met het Turkse belastingstelsel te bevrijden. Verleden belastingverplichtingen in Turkije op eigendom, effecten, of kapitaalwinsten, indien ze bestonden, diskwalificeren iemand niet van dit voordeel — dit is specifiek vermeld.

Er is één detail dat velen zal plezieren: de bepaling is retroactief tot 1 januari 2026. Degenen die verhuizen en ergens in 2026 verblijfsvergunning krijgen, komen automatisch in aanmerking voor de vrijstelling, zonder aanvragen of bureaucratie nodig.

Nu naar de valkuilen die niet direct duidelijk zijn.

Het vrijgestelde inkomen is volledig uitgesloten van rapportage: het vereist geen jaarlijkse aangifte en het wordt niet gemengd met aangiften van andere inkomsten.

De andere kant— de belasting die je hebt betaald over dit inkomen in het buitenland kan niet verrekend worden met de Turkse belasting, en kosten gerelateerd aan vrijgesteld inkomen zullen je basis voor andere verdiensten niet verminderen. De meeste mensen vinden het niet erg, maar voor degenen met complexe inkomens is het verstandig om van tevoren te gaan zitten en te berekenen.

Varlık Barışı: Een Kapitaalpas Met Tarieven Tot Nul

Het tweede mechanisme richt zich op een ander probleem— niet over toekomstige inkomsten, maar over wat al is opgebouwd. Varlık Barışı biedt de mogelijkheid om activa legaal in het Turkse systeem te brengen onder gunstige voorwaarden.

Een breed scala wordt onder de verklaring gedekt: contant geld, vreemde valuta, goud, waardepapieren en andere kapitaalmarktinstrumenten. Het maakt niet uit of ze in het buitenland zijn of al in Turkije, maar niet verantwoord. Ze worden gedeclareerd via een Turkse bank of makelaar, met de deadline op 31 juli 2027.

Het aanvankelijke tarief is 5% van de gedeclareerde waarde, en het wordt door de bank geïnd op het moment van indiening. Maar dit is het plafond, geen vonnis: het tarief daalt als de fondsen niet alleen worden binnengebracht maar ook geïnvesteerd in Turkse instrumenten— vaste deposito's, staatsobligaties, leasecertificaten (sukuk), durfkapitaalfondsen— en daar blijven voor een termijn:

• Vijf jaar— het tarief is nul

• Vier jaar— 1%

• Drie jaar— 2%

• Twee jaar— 3%

• Eén jaar— 4%

Een tijdsdetail dat de kosten beïnvloedt: vanaf 1 januari 2027 stijgt de hele schaal met een half procentpunt. Dus kapitaal verklaren in 2026 is gewoon goedkoper dan het uitstellen tot 2027.

Stapsgewijze Procedure

De regelgeving biedt een duidelijk stappenplan:

•Eerste. Doe een melding aan een Turkse bank of makelaar over internationale activa— geld, valuta, goud, waardepapieren. De deadline blijft hetzelfde: 31 juli 2027.

•Tweede. Breng binnen twee maanden vanaf de meldingsdatum de gedeclareerde activa over naar een rekening op uw naam bij een Turkse bank of makelaar. Als de activa fysiek worden binnengebracht, worden ze gelegaliseerd via een douaneaangifte.

•Derde. De bank fungeert als belastingagent, houdt de belasting in tegen het vereiste tarief en draagt deze af aan de begroting uiterlijk op de 15e van de maand volgend op de meldingsmaand.

•Vierde. Voor activa die al in Turkije zijn maar niet verantwoord, is de procedure hetzelfde— melding plus bevestiging door storten bij de bank of makelaar op de meldingsdatum.

Correcties moeten vooraf bekend zijn: gedurende de maand van indiening kan de melding nog worden aangepast, maar zodra de activa in Turkije zijn gebracht, is de aanpassing gesloten, en na voltooiing van het programma kunnen er helemaal geen correcties meer worden gedaan.

Automatische Gegevensuitwisseling: Speciale Overweging voor Mensen die uit Rusland Verhuizen

Een vraag die opkomt voor mensen die uit Rusland verhuizen: zal de informatie over de Turkse rekening het voormalige land bereiken? Het is belangrijk om hier twee verschillende dingen niet te verwarren.

Op papier zijn zowel Turkije als Rusland deelnemers aan het internationale systeem voor de automatische uitwisseling van financiële rekeninginformatie, bekend als CRS (of AEOI), dat onder de OESO opereert.

Het uitwisselingsmechanisme werkt als volgt: accountinformatie wordt jaarlijks door belastingautoriteiten uitgewisseld, waarbij gegevens voor het afgelopen jaar meestal eind september van het volgende jaar worden verzonden.

Maar er is momenteel een kloof tussen 'op papier' en 'in de praktijk.' De daadwerkelijke uitwisseling tussen Rusland en een aantal landen is bevroren vanwege geopolitieke omstandigheden, ook al is Rusland formeel niet uit de standaard gestapt. De werkelijke status tussen twee specifieke landen hangt af van de huidige overeenkomsten.

De praktische les voor degenen die willen verhuizen, is als volgt. Varlık Barışı lost het probleem op van het legaliseren van geld binnen Turkije — en alleen dat. Het schakelt noch het automatische uitwisselingsmechanisme uit, noch uw belastingverplichtingen in het land waar u was of blijft wonen. Dit zijn parallelle zaken, en in plaats van te vertrouwen op algemene uitspraken, is het verstandiger om de uitwisselingsstatus te controleren bij een belastingadviseur in beide landen.

Waarom Dit Voordelig Lijkt in Vergelijking met Europa

Het voordeel van de Turkse aanpak wordt duidelijker in vergelijking met de koers van Europa. In de afgelopen jaren is de Europese Unie steeds meer gesloten: het verminderen van 'gouden visa' en het aanscherpen van belastingregimes voor nieuwkomers.

Portugal heeft het preferentiële NHR-regime voor nieuwe aanvragers geblokkeerd en tegelijkertijd onroerend goed verwijderd van het investeringspad naar ingezetenschap. Spanje heeft aangekondigd het 'gouden visum' via aankoop van onroerend goed stop te zetten. Ierland en Nederland hebben hun investeringsvisa nog eerder gesloten. De algemene richting van de EU is om de toegang voor investeerders te vernauwen en de fiscale druk te verhogen.

Daarentegen gaat Turkije de andere kant op: het verlengen van langetermijnbelastingvoordelen op buitenlands inkomen en het openen van een voorkeurskanaal voor kapitaal. Voor degenen die overwegen te verhuizen en te investeren, vertegenwoordigt dit een aanzienlijk verschil in benadering—geen winstbelofte, maar een factor die vele andere overtreft bij het vergelijken van jurisdicties.

Op je Vingers Tellen: Winst Afwegen Tegen de Kosten van Haast

Om een inhoudelijke discussie te hebben, laten we een hypothetisch cijfer aannemen. Stel dat iemand een miljoen dollar aan spaargeld naar Turkije overmaakt en deze via het programma wil kanaliseren.

Zonder te investeren in Turkse instrumenten, moet je bij het basistarief van 5% $50,000 afdragen. Plaats hetzelfde miljoen in een vaste deposito of staatsobligaties voor vijf jaar—dan is het belastingtarief nul, en kan het kapitaal zonder belasting worden ingebracht, maar met de verplichting om het gedurende de hele periode te laten staan. In het midden van de schaal: vasthouden voor een jaar kost 4% ($40,000), drie jaar—2% ($20,000).

De moraal van de berekening is simpel: het voordeel is recht evenredig met de bereidheid om fondsen te bevriezen.

Degene die al van plan zijn hun kapitaal voor de lange termijn in Turkije te houden en te investeren, krijgen verlichting gratis. Degenen die snel geld bij de hand nodig hebben, betalen extra voor snelheid. De cijfers hier zijn voor illustratieve doeleinden van het mechanisme, niet als een berekening voor iemands werkelijke situatie.

Overwegingen voor het Indienen van een Verklaring

Het schema lijkt winstgevend, maar er zijn kaders aan het programma, die het beste van tevoren bekend zijn.

Fiscale woonplaats in Turkije is niet verplicht. Om deel te nemen, volstaat het een verklaring in te dienen via een Turkse bank en het geld binnen twee maanden na de datum van de verklaring over te maken.

Voor een nul-tarief is geduld nodig. Het nul-tarief wordt verleend in ruil voor het vijf jaar lang in Turkse instrumenten houden van het geld. Bij vroege opname, val je terug naar de basis 5%. Voor iemand die serieus en langdurig verhuist, lijkt de voorwaarde natuurlijk; voor kortere afstanden verbleekt het voordeel.

Het schild geldt alleen voor gedeclareerde activa. Er zullen geen controles of extra kosten zijn op gedeclareerde activa. Voor andere redenen is een fiscale controle echter altijd mogelijk—een enkele verklaring lost niet alles tegelijk op.

Bankcontrole blijft van kracht. Het programma adresseert de fiscale kwestie, maar heft de standaard bankcontrole van geldbronnen (KYC/AML) niet op. Dit zijn twee afzonderlijke procedures: belastingamnestie en naleving met betrekking tot de legitimiteit van de bron.

Buitenlands onroerend goed komt indirect binnen. Het wordt niet direct gedeclareerd, maar tot 31 juli 2027 kan het onroerend goed worden verkocht en kan het geld van de verkoop in het programma worden gebracht.

Hoe het zich verhoudt tot het kopen van onroerend goed

Beide mechanismen, die samenwerken, lossen het probleem op waarmee bijna elke investeerder met kapitaal geconfronteerd wordt: hoe legaal geld het land in te brengen en daarvoor een duidelijke belastingstatus te verkrijgen. Deze transparantie vormt de basis voor het doen van een aanzienlijke aankoop van onroerend goed, het verkrijgen van een verblijfsvergunning en uiteindelijk het verkrijgen van staatsburgerschap door middel van investering.

Echter, het voordeel verschijnt niet vanuit het niets. Twintig jaar verluchting komen met de eis van een schoon driejarig verleden, en een nul tarief houdt in dat men instemt met het bevriezen van kapitaal voor vijf jaar. Het resultaat hangt af van ieders tijdschema, activastructuur en migratiedoelen.

Samenvattend

Voor degenen die met kapitaal naar Turkije verhuizen en een tijdschema van vijf jaar of langer overwegen, biedt de combinatie van twee bepalingen van Wet No. 7582 een aanzienlijk voordeel, vooral vergeleken met het steeds meer afgesloten Europa.

Het venster voor declaratie blijft open tot 31 juli 2027 en vanaf 2027 zullen de tarieven stijgen, dus het is voordeliger om eerder binnen te komen.

Als de tijdlijn korter is of de activa complex zijn, is het raadzaam een belastingadviseur te raadplegen vóór indiening, in plaats van daarna, en zeker te zijn van de belastingimplicaties in het land dat je verlaat.